Filmrecensie: Sherlock Holmes
Humor, krachtige dialogen, een (bijna) sluitend verhaal en een portie spectaculair geweld. Het jaar is pas net begonnen, maar nu al maakt Sherlock Holmes kans om één van de beste films van 2010 te worden. De Britse regisseur Guy Ritchie, eerder verantwoordelijk voor Lock, Stock and Two Smoking Barrels, zet een waar meesterwerkje neer op het witte doek en geeft de van oorsprong wat suffige detective een geheel eigentijdse draai.
Holmes (Robert Downey Jr.) en zijn trouwe kameraad Watson (Jude Law), als vanouds een onafscheidelijk duo, krijgen te maken met de geheimzinnige Lord Blackwood, die beweert bezit te hebben van bovennatuurlijke krachten. Holmes, bekend om het feit dat de kleinste aanwijzingen hem kunnen helpen bij het oplossen van de meest ingewikkelde zaken, heeft echter de nodige gezonde argwaan. Als Lord Blackwood ter dood veroordeeld wordt en toch nog blijkt te leven, start de speurtocht van het duo naar de waarheid achter een duistere samenzwering die de gemoederen in het Engeland van de 19e eeuw bezighoudt. Weet het duo Lord Blackwood te ontmaskeren?
Sherlock Holmes kijkt als een prima film weg. Typerend voor het speurwerk van de detective is dat hij aanwijzingen uit de kleine details haalt. In de plot van de film krijgt de kijker precies te zien hoe Lord Blackwood de strop kon overleven en in staat was de indruk te wekken dat hij bovennatuurlijke krachten had. Downey Jr. en Law zijn een goed duo met een eigen karakter. De slowmotions rond de actiemomenten geven nét wat meer dimensie en maken de film ook voor actieliefhebbers de moeite waard!


